Niet alles wat goed voor je is, staat in een protocol
- 2 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen
(Salvador M, Trakehner v Balzfug, mijn laatste schat die ik had als paard)
Jarenlang dacht ik dat gezondheid vooral iets was wat je moest doen.
De juiste voeding eten. Supplementen nemen. Voldoende bewegen. Op tijd naar bed. Nog een opleiding volgen. Nog meer kennis verzamelen.
En hoewel al die dingen waardevol zijn, ontdekte ik gaandeweg dat gezondheid niet alleen ontstaat door wat we eten of doen.
Soms ontstaat gezondheid juist door iets wat we zijn kwijtgeraakt.
Rust.
Verbinding.
Aanwezigheid.
Wanneer ik tussen de paarden ben, of met andere dieren, merk ik dat er iets verandert. Niet alleen in mijn hoofd, maar ook in mijn lichaam.
Mijn ademhaling wordt dieper.
Mijn spieren ontspannen.
Mijn aandacht verschuift van denken naar voelen.
En juist daar gebeurt biologisch gezien meer dan veel mensen beseffen.
Ons zenuwstelsel is voortdurend bezig met het inschatten van veiligheid. Dat gebeurt grotendeels buiten ons bewustzijn om. Wanneer het lichaam veiligheid ervaart, verschuift het van overleven naar herstellen.
De hartslag wordt rustiger.
De ademhaling verdiept.
De spijsvertering krijgt meer ruimte.
Ontstekingsprocessen kunnen afnemen.
Herstelmechanismen krijgen letterlijk meer energie tot hun beschikking.
Dat is geen zweverig verhaal. Dat is pure fysiologie.
Een paard, maar ook andere dieren, leven volledig in het hier en nu. Reageren niet op de vergadering van morgen of op iets wat drie weken geleden gebeurde. Het is voortdurend afgestemd op zijn omgeving.
Misschien voelen veel mensen zich daarom zo prettig bij paarden en andere dieren. Ze nodigen uit tot vertragen. Tot aanwezig zijn. Tot het loslaten van de constante stroom aan gedachten die zoveel energie kan kosten.
In een maatschappij waarin veel mensen langdurig onder druk staan, slecht slapen, voortdurend bereikbaar zijn en weinig tijd doorbrengen in de natuur, raakt het lichaam soms gewend aan een toestand van alertheid.
Dat heeft invloed op veel meer dan alleen stress.
Het beïnvloedt de hormoonhuishouding.
Het immuunsysteem.
De darmfunctie.
De energieproductie in de cellen.
Zelfs de manier waarop we pijn ervaren.
Juist daarom kijk ik in mijn praktijk altijd verder dan alleen klachten of symptomen.
Want gezondheid ontstaat zelden door één pilletje, één protocol of één voedingsmiddel.
Gezondheid ontstaat wanneer verschillende systemen weer met elkaar gaan samenwerken.
Wanneer het lichaam weer voldoende signalen krijgt dat het veilig is.
Dat het mag herstellen.
Dat het niet voortdurend hoeft te vechten of te vluchten.
Voor mij zijn de paarden een dagelijkse herinnering aan die belangrijke biologische waarheid.
Niet alles wat goed voor je is, staat in een protocol.
Soms begint herstel met een rustige ademhaling.
Een wandeling buiten.
Een moment van stilte.
Of een paard of ander dier dat je eraan herinnert dat gezondheid uiteindelijk meer is dan cijfers, uitslagen en schema's.
Het is ook leven.
En dat vergeten we soms.
Opmerkingen