Ik droomde dat ik mijn lichaam kon openritsen...
- 3 jul
- 28 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 7 jul
lees mijn persoonlijke verhaal (22-24 min)
Wat mijn lichaam mij al die jaren probeerde te vertellen
"Natasja... je hebt zóveel discipline. Hoe kan het dan dat je toch zo zwaar bent?"
Die vraag heb ik vaker gekregen dan ik kan tellen.
En eerlijk?
Jarenlang stelde ik mezelf precies dezelfde vraag.
Ik wist hoe gezonde voeding eruitzag.
Ik was niet iemand die iedere dag fastfood at.
Ik hield van lekker eten, absoluut. Ik ben altijd een Bourgondiër geweest en dat ben ik nog steeds. Ik geniet van een mooi diner, van gezelligheid aan tafel, en van heerlijk koken.
Maar ik beloonde mezelf ook als ik keihard gewerkt had en dacht dat ik het had verdiend. Bodemdrift had ik.
En toen woog ik uiteindelijk 140 kilo. Voelde me uiteindelijk gevangen in mijn eigen mooie lieve lijf. Veel lijf. Het leek echt voor mij alsof het ineens van de een op de andere dag eraan zat.
En het ergste was misschien nog niet eens mijn gewicht. Want ik vond mezelf nog steeds een mooie vrouw.
Het ergste was dat ik mijn eigen lichaam niet meer begreep. En ook werkelijk verbaast was dat ik voor mijn gevoel 'ineens' alles zoveel was en eraan zat. Misschien wordt vandaag wel het begin van jouw eigen succesverhaal.
Plan hier jouw uitgebreide gezondheidsintake.https://nhealth.clientomgeving.nl/afspraak-maken?c=ZAldKZuH
De droom die steeds terugkwam
In die periode had ik regelmatig dezelfde droom.
Ik droomde dat ik een rits in mijn lichaam had.
Gewoon... midden over mijn lijf van hoofd tot teen.
Ik pakte de rits vast.
Ritste mijn lichaam open.
En stapte eruit.
Slank.
Vrij.
Gezond.
Alsof ik eindelijk uit een gevangenis kon ontsnappen.
Die droom voelde zó echt.
Ik voelde de opluchting.
De vrijheid.
De lichtheid.
En vervolgens werd ik wakker...
...en lag ik weer in hetzelfde lichaam. Ik was niet depressief maar ondervondt wel hinder en beperking.
Een lichaam dat pijn deed.
Een lichaam dat moe was.
Een lichaam dat ik niet meer herkende.
Dat niet meer de kledingstijl kon dragen die ik wilde, wie ik werkelijk was.
Ik denk dat veel vrouwen dit gevoel zullen herkennen.
Misschien niet letterlijk die droom.
Maar wel het verlangen om heel even uit je lichaam te kunnen stappen.
Ik waggelde...
Wanneer ik tegenwoordig foto's van mezelf terugzie, zie ik natuurlijk een vrouw met morbide obees overgewicht. Toen zag ik dat gewoon echt niet zelf. Ik had een heel ander zelfbeeld
Maar wat je op die foto's niet ziet...
...is hoe ik me voelde.
Mijn voeten waren volledig doorgezakt. Ze zijn nu nog 1 maat groter dan voor het aankomen.
Ik kon bijna alleen nog instappers dragen.
Iedere stap deed pijn.
Mijn knieën deden pijn.
Mijn rug deed pijn.
Mijn heupen deden pijn.
Ik liep niet meer.
Ik waggelde.
Dat klinkt misschien grappig.
Maar dat was het niet.
Het was confronterend.
Vermoeiend.
En eerlijk gezegd ook vernederend.
Daarnaast moest ik overdag minimaal twee keer slapen.
Gewoon omdat mijn lichaam op was.
Ik had nauwelijks energie.
En toch...
...bleef ik doorgaan.
Zoals zoveel vrouwen doen.
Mijn lichaam was ziek
In die tijd had ik niet alleen overgewicht.
Ik had inmiddels ook een vervette lever.
Mijn bloedsuiker begon steeds verder op te lopen.
Ik zat in het stadium van prediabetes.
Mijn schildklier werkte niet goed door uiteindelijk Hashimoto.
Ik voelde me voortdurend moe.
Mijn energie was ver te zoeken.
Ik was laaggradig ontstoken.
Had neuro-inflammatie.
Brainfog.
Piepende oren.
Lekke darm, PDS.
Als ik toen alleen naar de weegschaal had gekeken, had ik gedacht dat mijn probleem simpel was.
"Ik ben te zwaar."
Maar inmiddels weet ik dat dit helemaal niet mijn echte probleem was.
Mijn gewicht was slechts één van de gevolgen.
Mijn lichaam probeerde mij al jarenlang iets duidelijk te maken.
Alleen sprak mijn lichaam een taal die ik toen nog niet begreep.
Ik kwam in aanmerking voor een maagverkleining, de arts stelde het voor, maar dat wilde ik niet.
Ik had kunnen kiezen voor een maagverkleining.
Dat had namelijk prima gekund.
Ik kwam ervoor in aanmerking.
En geloof me...
Ik heb er er nooit over nagedacht.
Ik heb besloten het niet te doen, zei meteen nee!
Niet omdat een maagverkleining verkeerd is.
Integendeel.
Voor sommige mensen kan een bariatrische operatie letterlijk levensreddend zijn.
Maar diep van binnen voelde ik dat ik eerst wilde begrijpen waarom mijn lichaam deed wat het deed.
En wat me tegenhield: Ik ben een bourgondiër, en wilde dat ook kunnen blijven doen, gewoon lekker kunnen blijven genieten van (als ik wil veel) eten.
Er moest toch een verklaring zijn. Het moment waarop alles veranderde
Ik zag mijzelf terug op een video-opname van een training die ik gaf voor de zaal over kwantumfysica, Transformatie in Denken, een training die ik nu ook weer geef, maar ik dacht: wow moet je zien!
Ik ben niet congruent met wat ik zeg!
Daarnaast was het ook dat ik het jaar erop 40 zou worden, en wilde fit de 40 in.Achteraf gezien ben ik ontzettend dankbaar dat ik die keuze heb gemaakt.
Want juist daardoor begon mijn zoektocht.
Niet naar nóg een dieet.
Niet naar nóg een wondermiddel.
Niet naar nóg een supplement.
Maar naar de vraag die uiteindelijk mijn hele leven zou veranderen.
Waarom doet mijn lichaam dit?
Niet:
Hoe kan ik sneller afvallen?
Maar:
Waarom houdt mijn lichaam zo hard vast?
Dat lijkt misschien een klein verschil.
Maar het veranderde alles.
Want vanaf dat moment ging ik niet langer op zoek naar manieren om mijn lichaam te bestrijden.
Ik ging op zoek naar manieren om mijn lichaam te begrijpen. Ik begon dat te studeren...
In eerste instantie helemaal niet omdat ik therapeut wilde worden.
Ik wilde gewoon mezelf begrijpen, niemand gaf mij het antwoord. Dietisten gaven mij programma ‘s met 6 eetmomenten per dag, en ontbijtkoek en achterham, dat kan ik me zeer goed herinneren. Ook heb ik ooit eens het ziekenhuisdieet gedaan en het sinaasappeldieet, niets hielp blijvend. Niets pakte de oorzaak aan. En ach ja, de beruchte shakes, van diverse merken, niets en niets en niets hielp blijvend.
Ik wilde weten waarom sommige mensen alles lijken te kunnen eten zonder aan te komen.
Waarom anderen alleen maar naar een taart hoeven te kijken en al aankomen.
Waarom de één energie over heeft.
En de ander na een paar uur alweer uitgeput is.
Waarom de één moeiteloos afvalt.
En de ander jarenlang lijkt vast te zitten.
Hoe meer ik studeerde...
...hoe groter mijn verbazing werd.
Want langzaam begon ik iets te ontdekken waar vrijwel niemand het over had.
Niet de dietisten met hun diëten.
Niet in afvalprogramma's.
Niet op televisie.
Niet eens tijdens veel medische opleidingen.
Ik ontdekte dat mijn lichaam helemaal niet tegen mij werkte.
Sterker nog...
Mijn lichaam werkte dag en nacht vóór mij.
Alleen...
...op basis van signalen waarvan het dacht dat ze nodig waren om mij in leven te houden.
En precies daar begon mijn fascinatie voor Gezond Afvallen, wat ik nu dus doe met mijn clienten, en heb gedaan met de, inmiddels, al honderden mss wel ver in de duizend mensen die met mij wilden samenwerken op het gebied van blijvend gewichtsverlies.
Want ineens vielen alle puzzelstukjes op hun plek.
Ik ontdekte dat mijn lichaam geen verzameling losse organen was.
Het was één groot communicatiesysteem.
Een netwerk waarin mijn hersenen, hormonen, immuunsysteem, darmen, spieren en stofwisseling voortdurend met elkaar in gesprek waren.
En vanaf dat moment veranderde niet alleen mijn kijk op gezondheid.
Het veranderde mijn leven.
Mijn lichaam bleek één grote WhatsApp-groep te zijn
Misschien klinkt dit een beetje vreemd.
Maar dit is de manier waarop ik het tegenwoordig bijna iedere cliënt uitleg.
Stel je eens voor dat jouw lichaam één grote WhatsApp-groep is.
Niet met tien mensen...
Maar met ongeveer 37 biljoen cellen.
En al die cellen praten de hele dag met elkaar.
Letterlijk.
Niet met woorden zoals wij dat doen.
Maar met kleine chemische boodschappers.
Hormonen.
Neurotransmitters.
Ontstekingsstoffen.
Eiwitten.
En allerlei andere signaalstoffen.
Iedere seconde worden er miljoenen berichten verstuurd.
Van je hersenen...
naar je darmen...
naar je vetcellen...
naar je spieren...
naar je lever...
naar je immuunsysteem...
En ook weer terug.
Er is dus niet één baas in je lichaam.
Er is een voortdurend gesprek.
En precies daar begon voor mij alles op zijn plek te vallen.
Want als je begrijpt hoe die communicatie werkt...
Dan begrijp je ook waarom een lichaam soms vasthoudt in plaats van loslaat.
De hypothalamus: het regelcentrum van je lichaam
Die communicatie begint voor een groot deel in een heel klein stukje van je hersenen.
Bij de oprichter van de whatsapp-groep: De hypothalamus.
Waarschijnlijk heb je daar nog nooit van gehoord, of wel.
En toch bepaalt deze iedere seconde een groot deel van jouw gezondheid.
De hypothalamus ligt diep in je hersenen, ongeveer in het midden van je hoofd, net boven je hypofyse, ook in je brein.
Hij is nog kleiner dan een walnoot en weegt slechts enkele grammen.
Maar laat je daardoor niet misleiden.
Dit kleine gebied is misschien wel het belangrijkste regelcentrum van je hele lichaam.
Je kunt de hypothalamus vergelijken met een verkeersleider op een druk vliegveld.
Iedere seconde komen er signalen binnen.
Is er genoeg energie?
Hebben we gegeten?
Hebben we voldoende gedronken?
Hoe hoog is de bloedsuiker?
Hoe warm of koud is het lichaam?
Hoeveel vetvoorraad is er nog?
Hoe is de slaap geweest?
Is er pijn?
Is er een infectie?
Voelen we ons veilig?
Of is er gevaar?
Al die informatie komt samen in de hypothalamus.
En vervolgens neemt hij razendsnel beslissingen.
Niet bewust.
Maar volledig automatisch.
Hij bepaalt onder andere:
hoeveel honger je hebt;
wanneer je dorst krijgt;
hoe hoog je lichaamstemperatuur is;
hoe actief je schildklier mag zijn;
hoeveel energie je mag gebruiken;
wanneer je moe wordt;
hoe je hormonen worden aangestuurd;
hoe jouw stresssysteem reageert.
Eigenlijk kun je zeggen:
De hypothalamus is de directeur van jouw biologische bedrijf.
De hypothalamus stuurt niet zelf alles aan
Onder de hypothalamus hangt een piepkleine hormoonklier.
Daar had ik het net eerder over, De hypofyse.
Ongeveer zo groot als een erwt.
Zie de hypothalamus als de directeur.
De hypofyse is de manager.
De directeur neemt de beslissing.
De manager geeft de opdracht door.
En vervolgens gaan andere organen aan het werk.
Bijvoorbeeld de schildklier.
De eierstokken.
De testes.
Maar ook...
De bijnieren....etc
De bijnieren: zijn jouw overlevingsfabriek
Bovenop beide nieren liggen kleine orgaantjes.
De bijnieren.
Ze lijken een beetje op kleine kapjes.
Ze zijn niet groot.
Maar ze zijn ontzettend belangrijk.
De bijnieren maken verschillende hormonen aan.
Waaronder:
cortisol;
adrenaline;
noradrenaline.
En juist deze hormonen zorgen ervoor dat jij kunt reageren wanneer er gevaar is.
Dat is een fantastisch systeem.
Stel je voor dat je in het bos loopt.
En plotseling staat er een wild zwijn voor je.
Dan heb je geen tijd om rustig na te denken.
Je lichaam moet onmiddellijk reageren.
Binnen enkele seconden gebeurt er van alles.
Je hart gaat sneller kloppen.
Je pupillen worden groter.
Je spieren spannen zich aan.
Je ademhaling versnelt.
Je lever maakt extra glucose vrij.
Je krijgt tijdelijk meer kracht.
Dat is allemaal dankzij adrenaline en cortisol.
En zonder die hormonen zouden wij als mens waarschijnlijk nooit hebben overleefd.
Cortisol is niet slecht
Op internet krijgt cortisol vaak de schuld van alles.
Van buikvet.
Van vermoeidheid.
Van slaapproblemen.
Van gewichtstoename.
Maar dat is veel te kort door de bocht.
Cortisol is geen slecht hormoon.
Sterker nog...
Zonder cortisol kun je niet leven.
Iedere ochtend wanneer je wakker wordt, en je daglicht in je ogen krijgt, stijgt jouw cortisol.
Dat noemen we de Cortisol Awakening Response.
Daardoor word je wakker.
Je bloeddruk stijgt iets.
Je krijgt energie.
Je hersenen worden actief.
Je lever maakt brandstof vrij.
Dat is precies zoals het hoort.
Ook wanneer je sport, een presentatie geeft of hard moet nadenken, stijgt cortisol tijdelijk.
Daar is helemaal niets mis mee.
Het probleem ontstaat pas wanneer jouw hypothalamus dag in dag uit denkt dat jij in gevaar bent.
Dan blijft hij de hele dag cortisol berichten sturen.
En daar begint het verhaal pas echt.
Hieronder leg ik uit hoe één stresshormoon uiteindelijk invloed kan krijgen op insuline, vetopslag, het immuunsysteem en zelfs op de ontstekingsactiviteit in je hersenen. Dat is misschien wel het belangrijkste stukje biologie dat ik ooit heb geleerd. Misschien wordt vandaag wel het begin van jouw eigen succesverhaal.
Plan hier jouw uitgebreide gezondheidsintake. https://nhealth.clientomgeving.nl/afspraak-maken?c=ZAldKZuH
Wanneer jouw brein denkt dat je nog steeds moet overleven, dat het niet veilig is
Dit was misschien wel het grootste inzicht van mijn hele reis.
Ik dacht jarenlang dat mijn lichaam niet wilde meewerken.
Dat mijn stofwisseling een schildpad was.
Dat mijn hormonen tegenwerkten en altijd uit balans waren. Maar uiteindelijk ontdekte ik dat mijn lichaam precies deed waarvoor het ontworpen was.
Alleen...
...het kreeg de verkeerde berichten.
En als de berichten veranderen...
...verandert uiteindelijk ook het gedrag van het lichaam.
Daar begint de biochemie.
Eén berichtje kan een hele kettingreactie veroorzaken
Stel je voor dat je telefoon afgaat.
Je kijkt.
Er staat:
"Brand in het gebouw!"
Waarschijnlijk doe je meteen iets.
Je staat op.
Je hartslag gaat omhoog.
Je denkt niet rustig na.
Je reageert.
Zo werkt jouw lichaam ook.
Wanneer de hypothalamus denkt dat er gevaar is, stuurt hij een klein chemisch berichtje naar de hypofyse.
Dat berichtje heet CRH (Corticotropin Releasing Hormone).
De hypofyse ontvangt dat bericht.
En stuurt direct een nieuw bericht naar de bijnieren.
Dat bericht heet ACTH (AdrenoCorticoTroop Hormoon).
De bijnieren lezen dat bericht.
En antwoorden met...
Cortisol. (blussen!)
Je kunt het vergelijken met drie mensen die elkaar WhatsApp-berichten sturen.
Hypothalamus:
"Volgens mij is er gevaar."
Hypofyse:
"Begrepen. Ik stuur het door."
Bijnieren:
"Ik regel de stresshormonen."
En binnen enkele seconden verandert jouw hele lichaam.
Cortisol heeft maar één doel
Heel veel mensen denken dat cortisol een dikmakend hormoon is.
Dat is niet waar.
Cortisol heeft één taak.
Jou laten overleven.
Daarom zorgt cortisol ervoor dat je direct energie beschikbaar krijgt.
Je lever krijgt een berichtje.
"Maak glucose vrij."
Je spieren krijgen een berichtje.
"Blijf paraat."
Je hart krijgt een berichtje.
"Pomp harder."
Je hersenen krijgen een berichtje.
"Blijf alert."
Alles draait ineens om overleven.
En eerlijk...
Dat is fantastisch.
Als je stress en onveiligheid wordt veroorzaakt door een achtervolging door een leeuw.
Niet wanneer jouw brein al tien jaar denkt dat er gevaar is.
Je lichaam weet het verschil niet
Dit vind ik misschien wel het mooiste aan de biologie.
En tegelijkertijd het meest confronterende.
Jouw hypothalamus weet namelijk niet waarom jij stress hebt of stress hebt opgeslagen in het lijf.
Hij weet niet of je:
je partner bent verloren...
gepest bent vroeger of nog steeds...
een burn-out hebt gehad…
in een toxische relatie zit…
je je alleen voelt…. je moeder tijdens de zwangerschap stress heeft ervaren... een ouder bent verloren...
een moeilijke jeugd hebt gehad...
financiële zorgen hebt...
chronische pijn hebt...
of werkelijk wordt aangevallen door een roofdier...
of....noem maar op: tallloze voorbeelden!
Hij beoordeelt alleen de signalen.
Voelt het veilig?
Of niet?
En wanneer het antwoord langdurig "nee" is...
blijft hij berichten sturen. Het kan ook zo zijn dat je het niet eens zelf weet, dat het 'gevaar' zit opgeslagen in je onderbewuste deel van het brein, waar je er zelf geen woorden aan kunt geven...... Dat komt vaker voor als dat jij denkt. In een persoonlijk gesprek met mij komen we daarachter en kunnen we er woorden aan geven en kunnen we wellicht ook eens gaan kijken wat er nodig is de berichten anders te maken. Waardoor er wel veiligheid kan worden ervaren.
Cortisol praat met insuline
Nu wordt het interessant.
Want cortisol stuurt niet alleen berichten naar de lever.
Hij praat ook met een ander belangrijk hormoon.
Insuline.
Insuline wordt gemaakt in de alvleesklier.
De alvleesklier ligt achter je maag en is een bijzonder orgaan.
Hij maakt verteringsenzymen.
Maar ook hormonen.
Waaronder insuline.
Iedere keer wanneer je eet, stijgt de hoeveelheid glucose in je bloed.
Insuline krijgt dan één belangrijke taak. Hij klopt als het ware aan bij iedere lichaamscel.
"Mag deze glucose naar binnen?"
Wanneer de cel goed luistert...
gaat de deur open.
Glucose komt naar binnen.
En de cel maakt energie.
Zo hoort het. Wanneer een cel doof wordt
Maar stel je eens een klein kind voor.
Dat de hele dag roept:
"Mama..."
"Mama..."
"Mama..."
"Mama..."
De eerste keer reageert de mama meteen.
De honderdste keer ook nog.
Maar na duizend keer...
merk je dat ze minder snel reageert.
Niet omdat ze niet wilt luisteren, maar omdat de hersenen zichzelf beschermen tegen voortdurende prikkels.
Cellen doen precies hetzelfde.
Wanneer er voortdurend veel insuline aanwezig is, kunnen ze minder gevoelig worden voor het signaal.
Dat noemen we insulineresistentie.
Dat betekent niet dat insuline verdwenen is.
Integendeel.
Er is vaak juist méér insuline nodig.
De alvleesklier gaat steeds harder werken. Die hijgt en puft.
Steeds meer roepen.
Steeds harder aanbellen.
En toch gaan de deuren minder gemakkelijk open.
Daardoor blijft de bloedsuiker langer verhoogd.
En moet de alvleesklier nóg meer insuline produceren.
Zo ontstaat een vicieuze cirkel.
Waarom insuline zo belangrijk is bij afvallen
Veel mensen kennen insuline alleen als bloedsuikerhormoon.
Maar dat is maar een deel van het verhaal.
Insuline is óók een opslaghormoon.
Wanneer insuline verhoogd is, krijgt het lichaam de boodschap:
"Bewaar energie."
Dat is evolutionair ontzettend slim.
Want wanneer er veel voeding beschikbaar is én er gevaar dreigt, wil het lichaam reserves aanleggen.
Maar wanneer dit jarenlang doorgaat...
kan het lichaam steeds moeilijker overschakelen naar vetverbranding.
Niet omdat jij iets fout doet.
Maar omdat de communicatie in jouw lichaam veranderd is. Ik hoor vaak mensen zeggen: mijn nuchtere bloedsuiker waarden zijn goed, mijn HBA1C waarde ook (de bloedsuikerwaarde over 3 maanden) Maar dat zegt NIKS over de wellicht hoge insulinewaarden aan de achterkant die NIET gemeten worden. Wees daarvan bewust, dit is een pre-diabetes status. En dan blijft je lichaam opslaan en laat het niet los. (met name rond de taille) Gelukkig zijn er meerdere manieren dit op te losse.
Dan komt het immuunsysteem erbij
En hier ontdekte ik misschien wel het meest fascinerende onderdeel van het menselijk lichaam.
Ons immuunsysteem doet namelijk veel meer dan bacteriën opruimen, virussen bestrijden etc....
Het luistert óók naar stress.
Wanneer jouw hersenen langdurig berichten sturen dat er gevaar is...
gaat ook het immuunsysteem meeluisteren.
Afweercellen van het immuunsysteem beginnen dan ook in actie te komen en gaan aan, ze gaan kleine boodschapperstoffen maken.
Die boodschapperstoffen heten cytokinen.
Moeilijk woord.
Maar eigenlijk zijn het gewoon...
WhatsApp-berichtjes.
Bijvoorbeeld:
IL-1β
IL-6
TNF-α
Deze stofjes worden onder andere gemaakt door immuuncellen zoals macrofagen, maar ook door vetweefsel en andere cellen wanneer zij signalen ontvangen dat er iets aan de hand is.
Je kunt ze zien als kleine appjes.
"Let op."
"Blijf alert."
"Er is mogelijk gevaar."
Normaal gesproken verdwijnen die berichtjes weer zodra het probleem is opgelost.
Maar wanneer jouw lichaam jarenlang stress ervaart...
blijven die berichtjes rondgaan.
En dit kan ook zo zijn zonder dat jijzelf daarvan bewust bent.
En hoe meer berichtjes er rondgaan...
hoe drukker het wordt in de WhatsApp-groep van jouw lichaam.
En dat heeft gevolgen.
Niet alleen voor je immuunsysteem.
Maar uiteindelijk zelfs voor je hersenen.
Neuro-inflammatie: wanneer ook je hersenen moe worden
Tot nu toe hebben we gekeken naar de berichten die jouw hersenen naar de rest van je lichaam sturen.
Maar communicatie werkt natuurlijk twee kanten op.
Net zoals jouw hypothalamus berichten verstuurt naar je immuunsysteem...
...stuurt je immuunsysteem óók berichten terug.
En daar begint een proces waar de meeste mensen nog nooit van hebben gehoord.
Neuro-inflammatie.
Jouw immuunsysteem zit niet alleen in je bloed
Wanneer mensen aan het immuunsysteem denken, denken ze vaak aan witte bloedcellen.
Of aan een verkoudheid.
Of aan een wondje dat geneest. Of dat ze wel of nooit ziek worden.
Maar jouw immuunsysteem zit overal.
In je darmen.
In je vetweefsel.
In je lever.
In je spieren.
Zelfs in je hersenen.
Sterker nog...
Ook je hersenen hebben hun eigen immuunsysteem.
Dat bestaat uit speciale afweercellen.
Deze cellen noemen we microglia.
De schoonmakers van je brein
Microglia kun je vergelijken met de schoonmakers én beveiligers van je hersenen.
Ze lopen als het ware voortdurend een ronde.
Ze controleren of alles nog veilig is.
Ze ruimen beschadigde cellen op.
Ze helpen infecties bestrijden.
Ze ondersteunen het herstel van zenuwcellen.
Normaal gesproken zijn microglia ontzettend behulpzaam.
Maar...
Wanneer ze voortdurend berichtjes ontvangen dat er gevaar is...
blijven ook zij actief.
En dat kost enorm veel energie.
Waarom energie ineens op is
Veel mensen zeggen tegen mij:
"Ik ben gewoon zo moe."
En eerlijk...
Dat begrijp ik heel goed.
Want een immuunsysteem dat voortdurend actief is, gebruikt ontzettend veel energie.
Sterker nog...
Bij een flinke infectie kan jouw immuunsysteem wel twintig tot dertig procent van jouw totale energieverbruik opeisen.
Dat verklaart waarom je bij griep het liefst alleen maar wilt slapen.
Maar wat veel mensen niet weten...
Is dat ook een laaggradig geactiveerd immuunsysteem jarenlang ongemerkt energie kan blijven vragen. (zie mijn andere blog over laaggradige ontsteking en wat dit precies is, onder www.n-health.nl/blog)
Niet zoveel als bij een griep.
Maar wel iedere dag opnieuw.
Alsof er continu tientallen apps op de achtergrond van je telefoon blijven draaien.
Je telefoon doet het nog wel...
Maar de batterij loopt steeds sneller leeg.
Zo voelt chronische laaggradige ontsteking vaak ook.
Wanneer de appjes de hersenen bereiken
De cytokinen waar ik het net over had...
IL-1β.
IL-6.
TNF-α.
...blijven niet netjes op één plek.
Ze communiceren met andere organen.
Met de lever.
Met vetweefsel.
Met spieren.
Maar uiteindelijk bereiken hun signalen óók de hersenen.
Dat kan op verschillende manieren.
Sommige boodschapperstoffen bereiken gebieden waar de bloed-hersenbarrière gevoeliger is.
Andere signalen reizen via zenuwen, zoals de nervus vagus.
En weer andere beïnvloeden indirect de hersenen via allerlei tussenstations in het immuunsysteem.
De hypothalamus vangt deze berichten op.
En denkt opnieuw:
"Blijkbaar is er nog steeds iets aan de hand."
En precies daar ontstaat de vicieuze cirkel.
Een brein dat voortdurend op scherp staat
Wanneer de hypothalamus steeds opnieuw signalen van gevaar ontvangt...
blijft hij ook nieuwe berichten versturen.
Meer cortisol.
Meer alertheid.
Meer energiebesparing.
Meer focus op overleven.
En ondertussen blijven de microglia actief.
Daardoor kan het brein als het ware steeds gevoeliger worden voor nieuwe prikkels.
Je kunt dat merken aan bijvoorbeeld:
sneller overprikkeld zijn;
moeite hebben met concentreren;
brain fog;
eindeloos blijven scrollen op je telefoon op zoek naar filmpjes;
vergeetachtigheid;
minder motivatie;
sneller emotioneel reageren;
een lager energieniveau;
meer pijn ervaren;
slechter slapen.
Dat betekent niet dat deze klachten altijd door neuro-inflammatie worden veroorzaakt.
Maar we weten inmiddels uit wetenschappelijk onderzoek dat langdurige activatie van het immuunsysteem invloed kan hebben op de werking van de hersenen en vice versa op de darmen, neurotransmitters, hormonen, kortom en de communicatie tussen hersenen en het hele lichaam.
Daar komt bij dat door deze energie die het brein vergt er steeds weer aan energie getrokken wordt: met andere woorden: er worden signalen gegeven van : help! er is energietekort (ondanks juist energie overschot, vet) en je gaat weer meer eten en nog meer en nog meer.
Dit heeft ook met het verzadigings hormoon LEPTINE te maken waar je inmiddels ook doof voor geworden bent.
Mensen kunnen letterlijk daarom alleen al aankomen van de lucht bij wijze van spreken en niet meer perse door het eten.
En juist daarom kijk ik nooit alleen naar een bloedwaarde.
Ik kijk naar het hele verhaal.
Plan hier jouw uitgebreide gezondheidsintake.https://nhealth.clientomgeving.nl/afspraak-maken?c=ZAldKZuH
Waarom bewegen zoveel meer doet dan calorieën verbranden
Vroeger dacht ik ook dat bewegen vooral bedoeld was om calorieën te verbranden.
Inmiddels weet ik dat dit misschien wel de minst interessante reden is om te bewegen.
Wanneer jij je spieren gebruikt...
gebeurt er namelijk iets bijzonders.
Je spieren zijn geen passieve touwen die alleen maar kunnen aanspannen.
Ze zijn eigenlijk een soort hormoonfabriek.
Tijdens beweging maken spieren speciale boodschapperstoffen aan.
Deze noemen we myokinen.
Zie myokinen als vriendelijke WhatsApp-berichtjes.
Ze worden door de spieren verstuurd naar de rest van het lichaam.
Ze zeggen bijvoorbeeld:
"We bewegen."
"We zijn veilig."
"Er mag energie gebruikt worden."
"We mogen herstellen."
"Ontstekingsactiviteit hoeft niet zo hoog te blijven."
Sommige myokinen helpen ontstekingsreacties te reguleren en dragen bij aan een betere insulinegevoeligheid.
Ze ondersteunen bovendien de communicatie tussen spieren, vetweefsel, lever en immuunsysteem.
Daarom zeg ik vaak:
Beweging is niet alleen goed voor je spieren.
Beweging verandert de gesprekken in je lichaam.
En nee...
Daar hoef je echt niet meteen een marathon voor te lopen.
Sterker nog...
Toen ik begon, kon ik nog niet eens normaal wandelen. En kun je niet wandelen, net zoals ik toen, kun je wellicht beginnen heel klein of met armbewegingen (wat gewichten), fietsen of zwemmen.
Van waggelen naar wandelen
Ik weet nog precies hoe het voelde.
Mijn voeten waren volledig doorgezakt.
Iedere stap deed pijn.
Ik kon nauwelijks gewone schoenen dragen. Liep op instapslippers.
Ik liep niet.
Ik waggelde.
Als iemand mij toen had verteld dat ik ooit vier hele marathons zou lopen...
Had ik hem waarschijnlijk uitgelachen.
Niet omdat ik geen doorzetter was.
Maar omdat mijn lichaam daar simpelweg niet toe in staat leek.
Alles piepte en kraakte letterlijk en het ging stroef.
Toch begon ik.
Niet met hardlopen.
Niet met uren sporten.
Ik begon met luisteren.
Naar mijn lichaam.
Naar de signalen.
Naar wat mijn lichaam nodig had.
Heel voorzichtig werden kleine veranderingen grote veranderingen.
Van waggelen...
Beetje armoefeningen.... Naar wandelen....
Van wandelen...
Naar stevig doorlopen.
En uiteindelijk...(toen ik 70 kilo was afgevallen)
Liep ik mijn eerste hele marathon.
Daarna volgden er nog drie.
Niet omdat ik zo graag marathons wilde lopen.
Maar omdat ik vleugels voelde, ik kon weer bewegen
En stopte niet meer!
En omdat mijn lichaam eindelijk weer deed waarvoor het ontworpen was.
Ik voelde mij bevrijd na het verlies van de 70 kilo
In 8 maanden tijd leerde ik de gevaar appjes om te zetten naar positieve appjes, iets wat ik nu anderen ook leer te doen..
Niet overleven.
Maar weer leven.
Ik besloot mijn lichaam niet langer te bestrijden
Misschien verwacht je na alles wat je tot nu toe hebt gelezen dat ik één wondermiddel heb gevonden.
Dat ik hét supplement ontdekte.
Hét dieet.
Hét geheim.
Maar eerlijk?
Dat zou een leugen zijn.
Mijn herstel begon niet met één grote verandering.
Mijn herstel begon met één besluit.
Ik wilde weer mijzelf worden, mezelf bevrijden, ik stopte met vechten tegen mijn lichaam.
Jarenlang had ik geprobeerd mijn lichaam onder controle te krijgen.
Nog minder eten. Dietisten. Drankjes. Poeders. Pillen.
Nog harder mijn best doen.
Nog strenger zijn.
Nog meer discipline.
Maar hoe harder ik vocht...
...hoe harder mijn lichaam leek vast te houden.
Pas toen ik begreep dat mijn lichaam niet mijn vijand was, veranderde mijn hele manier van denken.
Ik stelde mezelf niet langer de vraag:
"Hoe krijg ik mijn lichaam zover dat het afvalt?"
Maar:
"Wat heeft mijn lichaam nodig om zich weer veilig genoeg te voelen om los te laten?"
Dat lijkt misschien een klein verschil.
Maar biologisch gezien is het een wereld van verschil. Ik ging dus de berichten in mijn lichaam veranderen
Dat is eigenlijk precies wat leefstijl is.
Veel mensen denken dat leefstijl betekent:
gezond eten.
voldoende bewegen.
genoeg slapen.
Niet roken.
Niet drinken.
Maar zo kijk ik er helemaal niet naar.
Voor mij is leefstijl veel interessanter.
Leefstijl verandert letterlijk de berichten die jouw lichaam naar zichzelf verstuurt, het hersteld mechanismen.
Iedere gezonde keuze verandert de communicatie.
Wanneer je een goede nacht slaapt...
krijgt de hypothalamus een ander bericht.
Wanneer je spieren sterker worden...
versturen ze andere boodschappers.
Wanneer je bloedsuiker stabieler wordt...
verandert de hoeveelheid insuline.
Wanneer je ontstekingen afnemen...
versturen immuuncellen andere cytokinen.
Wanneer je darmflora verandert...
maken bacteriën andere stofjes.
Alles verandert.
Letterlijk.
Je hersenen lezen die nieuwe informatie.
Ware Transformatie.
Je hersenen reageren daarop.
Dat vond ik misschien wel het mooiste inzicht van allemaal.
Mijn lichaam hoefde niet gerepareerd te worden.
Mijn lichaam had nieuwe informatie nodig. Maar let op: GEEN TEGENSTRIJDIGE INFORMATIE Tijdens je reis naar gezondheid en vrijheid niet de ene dag dit signaal afgeven en de volgende dag of in het weekend (omdat je het de hele week zo netjes hebt gedaan) weer een ander en dus tegenstrijdig signaal! Dat hoor ik vaak in verhalen terug namelijk. Nee, als je eraan begint geef je je lichaam 1 verhaal, niet tegenstrijdig en hou je je eraan vast. Pas als alles is hersteld is, dan pas is er weer flexibiliteit om met een ander verhaal af en toe eens aan te kunnen komen, pas dan kan je lijf dat weer goed verwerken. Eerst moet die balans er zijn en stevig zijn. Laat je daarbij helpen!
Plan hier jouw uitgebreide gezondheidsintake.https://nhealth.clientomgeving.nl/afspraak-maken?c=ZAldKZuH
Mijn studiereis werd mijn eigen genezingsreis
Toen ik begon met studeren, had ik geen idee dat ik uiteindelijk therapeut zou worden.
Ik wilde gewoon begrijpen waarom mijn lichaam deed wat het deed.
Iedere opleiding bracht weer nieuwe puzzelstukjes.
Klinische psycho-neuro-immunologie.
Orthomoleculaire geneeskunde.
Epigenetica. Mental Coaching. Gewichtsconsulent. Natuurdietiek & Voeding.
Stressfysiologie.
Hormonen.
Immuunsysteem. Keto Detox
Darmgezondheid.
Noem maar op, tientallen studies, misschien wel ruim honderd.
Teveel natuurlijk hier te plaatsen.
Maar het bleef niet bij studeren.
Ik paste alles eerst op mezelf toe.
Niet omdat ik een experiment wilde zijn.
Maar omdat ik wilde voelen of de theorie ook werkelijk klopte.
Ik wilde begrijpen wat er gebeurde wanneer ik mijn voeding veranderde.
Wanneer ik mijn slaap verbeterde.
Wanneer ik mijn lichaam stress anders benaderde.
Wanneer ik mijn darmen ondersteunde. Wanneer ik mijn brein ontstekingsvrij maakte.
Wanneer ik mijn bloedsuiker stabiel hield. Wanneer ik mijn insulineresistentie oploste.
Wanneer ik mijn lichaam voldoende bouwstoffen gaf.
Langzaam begon mijn lichaam andere berichten te ontvangen.
Niet meer:
Er is tekort.
Niet meer:
We moeten overleven.
Maar steeds vaker:
Er is veiligheid.
Er is voeding.
Er is herstel.
Mijn lichaam begon langzaam te veranderen. En mijn brein ook.
En toen gebeurde er iets wat ik nooit meer zal vergeten.
Mijn lichaam begon los te laten.
Niet een paar kilo.
Niet tien kilo.
Maar uiteindelijk ongeveer zeventig kilo.
Op een natuurlijke manier. Eigen tempo.
Zonder medicijnen.
Zonder een maagverkleining.
Natuurlijk niet uit zichzelf maar door 8 maanden 100% therapietrouw aan mezelf te zijn.
Niet 1 dag anders gedaan, om geen verwarring te creeren voor mijn lijf.
En misschien vind je dit nog wel het meest opvallend...
In het begin sportte ik helemaal niet.
Dat kon ik ook helemaal niet. Ik kon niet meer van de pijn.
Mijn lichaam was daar eenvoudigweg nog niet toe in staat.
Ik begon met herstellen.
Niet met presteren.
En juist daardoor kreeg mijn lichaam de ruimte om langzaam weer energie te gaan maken. Mijn bloedwaarden veranderden mee
Niet alleen mijn gewicht veranderde.
Ook mijn gezondheid veranderde.
Mijn prediabetes verdween.
Mijn vervette lever herstelde volledig.
Mijn tailleomvang was 126 cm toen ik startte, en nu: 75cm
Mijn lichaam reageerde steeds beter op voeding. Intoleranties verdwenen.
Mijn energie kwam terug.
Mijn Hashimoto bleef een aandachtspunt, maar ik begreep eindelijk hoe ik mijn lichaam zo goed mogelijk kon ondersteunen en begreep ook waarom dit is ontstaan bij mij.
Jaren erna, omdat alles in balans was kwam ik zonder overgangsklachten door de menopauze.
Niet omdat ik geluk had.
Maar omdat mijn lichaam stap voor stap weer in balans kwam.
Nogmaals...
Overgangsklachten horen niet bij de overgang tenslotte. Ook daar kan ik je in helpen.
Niet perfect.
Want perfect bestaat niet.
Maar wel veel veerkrachtiger.
Van twee dutjes per dag...
Ik moet soms nog lachen wanneer ik eraan terugdenk.
Er was een tijd dat ik iedere middag móést slapen.
Ook als ik een dagje weg was, ik herinner mij nog goed, de Efteling, op een bankje bij Droomvlucht, ik moest even liggen, ik kon niet anders.
Niet omdat ik lui was.
Maar omdat mijn lichaam simpelweg geen energie meer had.
Een of twee dutjes op een dag waren heel normaal, al was het maar even 10 minuten liggen.
Mijn batterij was leeg.
En dat terwijl ik dacht dat ik gewoon harder mijn best moest doen.
Een jaar later stond ik aan de start van mijn eerste marathon.
Geen vijf kilometer.
Geen tien kilometer.
Een hele marathon.
42,2 kilometer.
Ik liep uiteindelijk vier hele marathons.
Nog steeds krijg ik kippenvel als ik dat opschrijf.
Niet omdat die marathons zo belangrijk zijn.
Maar omdat ze voor mij symbool staan voor iets veel groters. Vleugels.
Ze laten zien hoe ongelooflijk veerkrachtig een menselijk lichaam kan zijn wanneer je het begrijpt in plaats van bevecht. Gezondheid is geen strijd
Ik hoor nog zo vaak:
"Ik moet strenger zijn."
"Ik moet minder eten."
"Ik moet meer sporten."
Maar misschien...
Moet je helemaal niet méér vechten.
Misschien moet je juist leren luisteren.
Want jouw lichaam praat de hele dag tegen je.
Via vermoeidheid.
Via pijn.
Via gewicht.
Via je darmen.
Via je huid.
Via je hormonen.
Via je slaap.
Niet om je dwars te zitten.
Maar om je iets duidelijk te maken. En dat kan jarenlang doorgaan, 1 jaar, 5 jaar, 10 jaar, 20 jaar of zelfs een levenlang
En misschien is dat wel de grootste les die mijn eigen lichaam mij ooit heeft geleerd.
Niet:
"Je bent te dik."
Maar:
"Er zijn systemen uit balans geraakt. Help mij die weer te herstellen."
Dat is een totaal andere boodschap.
En precies dát is de basis geworden van mijn praktijk.
Niet afvallen als doel.
Maar gezondheid als fundament.
Want wanneer de biologie weer klopt...
Volgt het lichaam vaak vanzelf.
Mijn lichaam heeft mij uiteindelijk gered
Als ik terugkijk naar de vrouw die droomde dat ze haar lichaam kon openritsen...
...zou ik haar het liefst even vasthouden.
En ik zou tegen haar zeggen:
"Je lichaam probeert je niet tegen te werken."
"Je lichaam probeert je te redden."
Dat besef heeft jaren geduurd.
Ben je overgewichtig? Wees dankbaar!
Er bestaat ook nog zoiets als Skinny Fat namelijk.
Dat zijn mensen die vanbinnen net zo ongezond zijn als obese mensen.
Vervet en ongezond alleen zijn ze slank van buiten.
Deze mensen lopen gevaar, want hebben niet zo snel een noodzaak dingen te veranderen, want ze merken het (nog) niet.
Vroeg of laat betaal je altijd de prijs.
Ik had het ‘geluk’ dikker te worden, waardoor ik uiteindelijk, door alle ongemakken die het meebracht, niet perse het esthetische, mijzelf wilde veranderen. Eerst moeten wiegen voor ik uit een stoel kon opstaan. Geen veterschoenen kunnen dragen want kon er simpelweg niet bij. Niet mijn eigen kledingstijl kunnen dragen ....
zo kan ik nog wel doorgaan.....
Kortom voor mij voelde het gevangen zijn in mijn eigen lijf en mijn werkelijke zelf niet zien.
Jaren waarin ik mezelf veroordeelde.
Jaren waarin ik dacht dat ik gewoon meer discipline nodig had. Maar mijn vrije wil was verloren door breinontsteking. Ik wist wel dat het anders moest maar kon niet anders.
Jaren waarin ik geloofde dat mijn lichaam kapot was.
Maar inmiddels weet ik beter.
Mijn lichaam was nooit kapot.
Mijn lichaam was ongelooflijk intelligent.
Het probeerde mij iedere dag opnieuw in leven te houden.
Alleen deed het dat op basis van signalen die al veel te lang aanwezig waren.
Het reageerde op chronische stress.
Op ontsteking.
Op een ontregelde stofwisseling. Een domino effect in een vicieuze cirkel waar je niet meer uitkomt.
Op een lichaam dat voortdurend dacht dat het moest overleven.
En als je dat eenmaal begrijpt...
...ga je heel anders naar gezondheid kijken.
Daarom geloof ik niet in losse oplossingen
Misschien hoop je dat ik nu schrijf welk dieet je moet volgen.
Of welk supplement je moet kopen.
Of hoeveel gram koolhydraten je per dag mag eten.
Maar dat ga ik niet doen.
Niet omdat voeding niet belangrijk is.
Integendeel.
Voeding is ontzettend belangrijk.
Beweging is belangrijk.
Slaap is belangrijk.
Stressherstel is belangrijk.
Darmgezondheid is belangrijk.
Hormonen zijn belangrijk.
Je immuunsysteem is belangrijk.
Maar geen enkel onderdeel staat op zichzelf.
Voeding dient gebruikt te worden diverse systemen te herstellen, bij iedereen weer verschillend.
Een supplement kan nooit een ontregeld zenuwstelsel vervangen.
Een dieet kan jarenlang slaaptekort niet oplossen.
Een wandeling alleen herstelt geen ernstige insulineresistentie.
En een bloedwaarde vertelt nooit het hele verhaal.
Dat is precies waarom ik zo'n moeite heb met standaardprotocollen.
Want mensen zijn geen standaardmensen.
Iedere vrouw draagt een ander verhaal met zich mee.
Een andere jeugd.
Een ander stresssysteem.
Een andere hormoonhuishouding.
Een andere darmflora.
Een andere genetische gevoeligheid.
Een andere levensgeschiedenis.
En daarom verdient ook iedere vrouw een persoonlijke benadering.
Zelfdokteren is zelden de oplossing
Misschien herken je jezelf in mijn verhaal.
Misschien denk je:
"Dat zal bij mij ook zo zijn."
En misschien is dat ook zo.
Maar misschien ook niet.
Juist daarom wil ik je meegeven dat gezondheid niet draait om het kopiëren van het herstel van iemand anders.
Ook niet van mij.
Mijn verhaal is mijn verhaal.
Mijn lichaam is niet jouw lichaam.
Wat voor mij werkte, hoeft voor jou niet automatisch de juiste oplossing te zijn.
Daarom geloof ik zo sterk in persoonlijk onderzoek.
Niet alleen bloedwaarden.
Maar ook jouw verhaal.
Jouw klachten.
Jouw leefstijl.
Jouw voorgeschiedenis.
Jouw stressbelasting.
Jouw slaap.
Jouw voeding.
Jouw darmgezondheid.
Jouw hormonen.
Jouw immuunsysteem.
Pas wanneer je al die puzzelstukjes naast elkaar legt...
...ontstaat er een biologisch totaalplaatje. Een tijdlijn, een foto van het moment en een film die daarnaartoe heeft geleid. Ik kan die film samen met jou voor jou terugspoelen, met meervoudige interventies. Met niet alleen verworven kennis uit boeken of opleidingen, maar ook uit het echte leven, ervaring. Ervaring met mijn eigen bijzondere succesvolle reis, en ervaring van de zovele mensen die jou voor zijn gegaan met mij. En pas dan kun je écht begrijpen waarom jouw lichaam doet wat het doet.
Misschien hoef je niet harder je best te doen
Ik denk dat dit misschien wel de belangrijkste boodschap is die ik je wil meegeven.
Misschien hoef je niet nóg harder te vechten.
Misschien hoef je niet nóg strenger te zijn.
Misschien hoef je jezelf niet nóg meer de schuld te geven. Misschien moet je zelfs meer eten, maar anders om toestemming te krijgen om af te kunnen vallen.
Misschien hoef je alleen maar eindelijk te begrijpen waarom jouw lichaam doet wat het doet.
Want wanneer je begrijpt waarom jouw lichaam bepaalde signalen afgeeft...
...kun je ook gaan begrijpen wat het nodig heeft.
En dát is waar herstel begint.
Niet bij strijd.
Maar bij begrip. Mijn droom is uitgekomen
Soms denk ik nog weleens terug aan die droom.
Die rits.
Dat lichaam waar ik uit wilde stappen.
Grappig genoeg begrijp ik nu dat ik helemaal geen ander lichaam nodig had.
Ik had een ander gesprek met mijn lichaam nodig.
Ik hoefde mijn lichaam niet open te ritsen.
Ik moest leren luisteren.
Vandaag ben ik ontzettend dankbaar dat ik die reis heb mogen maken.
Niet alleen omdat ik zeventig kilo ben afgevallen. Met behoud en groei van spiermassa. Niet door honger te lijden.
Niet alleen omdat ik uiteindelijk vier hele marathons heb gelopen. Niet alleen omdat ik weer op hakken kan lopen en rokjes kan dragen.
Niet alleen omdat mijn gezondheid volledig veranderde.
Niet alleen omdat ik het gevoel van vleugels heb gekregen.
Maar vooral omdat ik daardoor honderden misschien wel meer dan duizend vrouwen echt succesvol heb mogen begeleiden die dachten dat hun lichaam tegen hen werkte.
En iedere keer opnieuw zie ik hetzelfde gebeuren.
Wanneer vrouwen begrijpen hoe ongelooflijk intelligent hun lichaam eigenlijk is...
...verdwijnt vaak als eerste de schuld of zelfs frustratie.
Daarna ontstaat nieuwsgierigheid.
En vanuit nieuwsgierigheid ontstaat verandering. En hun bevrijding.
Niet omdat je harder gaat werken.
Maar omdat je eindelijk mét je lichaam gaat samenwerken.
Ben jij benieuwd wat jouw lichaam je probeert te vertellen?
Loop je al langer rond met vermoeidheid, hormonale klachten, overgangsklachten, darmproblemen, wordt je taille stiekem elk jaar een cm breder? Heb je een vastgelopen stofwisseling of lukt afvallen ondanks alle inspanningen niet?
Dan nodig ik je uit om niet alleen naar de klacht te kijken, maar naar het verhaal achter de klacht. Tijdens een uitgebreide intake nemen we de tijd om jouw gezondheid integraal in kaart te brengen.
We kijken niet alleen naar symptomen, maar naar de biologische systemen die met elkaar samenwerken: je hersenen, zenuwstelsel, psyche, immuunsysteem, hormonen, stofwisseling, darmen en leefstijl.
Niet om een standaardlijstje af te werken.
Maar om samen te ontdekken welke signalen jouw lichaam afgeeft en welke factoren jouw herstel mogelijk in de weg staan.
Want ieder lichaam vertelt een verhaal.
En wanneer je dat verhaal leert begrijpen...
...ontstaat er ruimte voor herstel.
Niet vanuit strijd.
Maar vanuit samenwerking.
Onthoudt:
Jouw lichaam werkt nooit tegen je.
Jouw lichaam werkt altijd vóór je.
Alleen soms op basis van oude overlevingsprogramma's die vandaag niet meer nodig zijn.
En misschien...
Is dat wel de mooiste boodschap die jouw lichaam je vandaag probeert te vertellen. "Ben je benieuwd wat jouw lichaam je probeert te vertellen? En wil jij weten wat jij exact kunt doen zonder jarenlang eerst zelf studies te hoeven volgen? Ik leg het je graag uit in een persoonlijk gesprek! Plan hier een uitgebreide gezondheidsintake met mij persoonlijk en maak de start van jouw eigen succesverhaal." Het grootste kado wat jij jezelf kunt geven Misschien wordt vandaag wel het begin van jouw eigen succesverhaal.
Plan hier jouw uitgebreide gezondheidsintake. https://nhealth.clientomgeving.nl/afspraak-maken?c=ZAldKZuH (kan in de praktijk in Heerjansdam of online) Wat kun je verwachten tijdens jouw uitgebreide gezondheidsintake?
Tijdens onze intake kijken we niet alleen naar de klacht waarmee je binnenkomt, maar naar het complete verhaal van jouw lichaam. Samen brengen we in kaart hoe jouw hersenen, zenuwstelsel, immuunsysteem, psyche, hormonen, stofwisseling, darmen, mond en leefstijl elkaar beïnvloeden.
We nemen de tijd om te ontdekken welke biologische systemen uit balans zijn geraakt en waardoor jouw lichaam mogelijk al langere tijd signalen afgeeft, zoals vermoeidheid, gewichtstoename, hormonale klachten, darmproblemen of een vastgelopen stofwisseling en nog veel meer.
Alles wordt samengebracht met persoonlijke en client -ervaring en vakkennis. Een uniek succesconcept.
Op basis van jouw persoonlijke verhaal, klachten en eventuele onderzoeken maken we een plan dat volledig is afgestemd op jou. Geen standaarddieet of algemeen protocol, maar een integrale aanpak waarin we stap voor stap werken aan het herstellen van jouw onderliggende mechanismen. Zodat jouw lichaam weer de omstandigheden krijgt waarin het kan herstellen en veerkracht kan opbouwen.
Want wanneer je begrijpt waarom jouw lichaam doet wat het doet, kun je eindelijk stoppen met vechten en beginnen met samenwerken. En juist daar begint, voor veel mensen, de weg naar blijvende gezondheid.
https://nhealth.clientomgeving.nl/afspraak-maken?c=ZAldKZuH
Hieronder staan per onderwerp hoogwaardige, peer-reviewed artikelen die goed aansluiten bij mijn verhaal. Ik heb vooral gekozen voor reviews en klassieke publicaties die veel worden gebruikt. Alle links zijn rechtstreeks naar PubMed of PMC.
1. De hypothalamus als regelcentrum van energie, eetlust en homeostase
Schwartz MW, Woods SC, Porte D Jr, Seeley RJ, Baskin DG. Central nervous system control of food intake.Nature. 2000.
Morton GJ, Meek TH, Schwartz MW.Neurobiology of food intake in health and disease.
Nature Reviews Neuroscience.
2. HPA-as (Hypothalamus-Hypofyse-Bijnier-as)
Tsigos C, Chrousos GP.Hypothalamic-pituitary-adrenal axis, neuroendocrine factors and stress.
Journal of Psychosomatic Research.
Chrousos GP.Stress and disorders of the stress system.
Nature Reviews Endocrinology.
3. Cortisol Awakening Response
Clow A, Thorn L, Evans P, Hucklebridge F.
The awakening cortisol response.
International Review of Neurobiology.
4. Chronische stress en obesitas
Adam TC, Epel ES.
Stress, eating and the reward system.
Physiology & Behavior.
Tomiyama AJ.
Stress and obesity.
Annual Review of Psychology.
5. Stress, cortisol en gewichtstoename
Epel ES et al.
Stress may add bite to appetite in women.
Psychoneuroendocrinology.
6. Insulineresistentie
Samuel VT, Shulman GI.
Mechanisms for insulin resistance.
Cell.
Petersen MC, Shulman GI.
Mechanisms of insulin action and insulin resistance.
Physiological Reviews.
7. Hyperinsulinemie vóór diabetes
Corkey BE.
Hyperinsulinemia: Cause or consequence?
Diabetes.
8. Leptineresistentie
Myers MG Jr.
Mechanisms of leptin action and leptin resistance.
Annual Review of Physiology.
9. Vetweefsel als endocrien orgaan
Kershaw EE, Flier JS.
Adipose tissue as an endocrine organ.
Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism.
10. Obesitas is een inflammatoire aandoening
Hotamisligil GS.
Inflammation and metabolic disorders.
Nature.
Gregor MF, Hotamisligil GS.
Inflammatory mechanisms in obesity.
Annual Review of Immunology.
11. Cytokinen (IL-6, TNF-α, IL-1β)
Medzhitov R.
Origin and physiological roles of inflammation.
Nature.
12. Neuro-inflammatie
Heneka MT et al.
Neuroinflammation in Alzheimer's disease.
Lancet Neurology.
(Hoewel Alzheimer centraal staat, beschrijft dit artikel uitstekend de rol van microglia en neuro-inflammatie.)
13. Microglia
Salter MW, Stevens B.
Microglia emerge as central players in brain disease.
Nature Medicine.
14. Darm-hersen-as
Cryan JF et al.
The microbiota-gut-brain axis.
Physiological Reviews.
Cryan JF et al.
The microbiota-gut-brain axis.
Nature Reviews Gastroenterology & Hepatology.
15. Nervus vagus en immuunsysteem
Tracey KJ.
The inflammatory reflex.
Nature.
16. Psychoneuro-immunologie
Dantzer R.
From inflammation to sickness and depression.
Nature Reviews Neuroscience.
Miller AH, Raison CL.
The role of inflammation in depression.
Nature Reviews Immunology.
17. Myokinen (spieren communiceren met het lichaam)
Pedersen BK.
Muscles and their myokines.
Journal of Experimental Biology.
Pedersen BK, Febbraio MA.
Muscles, exercise and obesity: skeletal muscle as a secretory organ.
Nature Reviews Endocrinology.
18. Lichaamsbeweging verlaagt ontsteking
Gleeson M et al.
The anti-inflammatory effects of exercise.
Nature Reviews Immunology.
19. Chronische laaggradige ontsteking
Furman D et al.
Chronic inflammation in the etiology of disease across the life span.
Nature Medicine.
20. Stress beïnvloedt immuunsysteem
Segerstrom SC, Miller GE.
Psychological stress and the human immune system: a meta-analytic study.
Psychological Bulletin.
21. Stress, hersenen en immuunsysteem
Slavich GM.
Life stress and health: a review of conceptual issues and recent findings.
Annual Review of Clinical Psychology.
22. Epigenetica en leefstijl
Feil R, Fraga MF.
Epigenetics and the environment.
Nature Reviews Genetics.
23. Circadiane ritmes en metabolisme
Bass J, Lazar MA.
Circadian time signatures of fitness and disease.
Science.
24. Niet alleen calorieën bepalen gewicht
Hall KD et al.
Energy balance and its components.
American Journal of Clinical Nutrition.
25. Obesitas als neuro-endocriene aandoening
Blüher M.
Obesity: global epidemiology and pathogenesis.
Nature Reviews Endocrinology.
Dit zijn ongeveer de 25 belangrijkste publicaties die vrijwel alle fysiologische mechanismen in mijn verhaal wetenschappelijk onderbouwen. Samen vormen ze een zeer sterke wetenschappelijke basis die past binnen de N-Health®-researchrichtlijnen.
Opmerkingen